WERELDREIZIGERS.NL

19.1K Followers

Verkiezingscampagne-in-Kaabong
Home » Afrika » Oeganda » Oost-Afrika op de scooter | Deel 15 | Kidepo Valley National Park – Kotido (140 km)

Oost-Afrika op de scooter | Deel 15 | Kidepo Valley National Park – Kotido (140 km)

Wie haalt het in zijn hoofd om ruim 3.000 kilometer op een scooter door Oost-Afrika te rijden? Op bezoek te gaan bij berggorilla’s? Scootersafari’s (bestaat dit woord?) te maken in vijf nationale parken? Om onder meer leeuwen, buffels, nijlpaarden en olifanten van heel dichtbij te bewonderen. Ik ben Eric en ik reis graag rond op een scooter. Lees hier deel 15 van het unieke verslag van een waanzinnig scooteravontuur in Oeganda, Rwanda en Kenia. In dit deel ben ik op bezoek bij de Karamojong in het noordoosten van Oeganda en maak ik de verkiezingscampagne van dichtbij mee.

Lees ook:

Oost-Afrika op de scooter | Deel 1 | Van Kampala naar Kigali (180 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 2 | Bugala Island – Lake Mburo (170 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 3 | Lake Mburo National Park – Kabale (230 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 4 | Kabale – Ruhija – Gorilla trekking (50 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 5 | Bwindi – Kabale – Kigali (160 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 6 | Kigali Genocide Memorial – Kabale

Oost-Afrika op de scooter | Deel 7 | Kabale – Queen Elizabeth National Park (175 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 8 | Queen Elizabeth NP – Fort Portal (120km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 9 | Fort Portal – Muhorro (100 km)

Oost-Afrika op de scooter | Deel 10 | Muhorro – Hoima (100 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 11 | Hoima – Murchison Falls National Park (120 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 12 | Murchison Falls National Park – Purongo (50 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 13 | Purongo – Gulu – Kitgum (173 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 14 | Kitgum – Kidepo Valley National Park

Een afscheid in stijl van Kidepo Valley National Park

Natuurlijk kan ik Kidepo Valley National Park niet verlaten zonder afscheid te nemen van de lieftallige manager Betty en haar zoontje Mandela. Mandela trok voor de gelegenheid zijn Oranje-shirt aan. Zo gingen we dus geheel in stijl op de foto.

Mandela en ik in Oranje in het apoka kamp
Mandela en ik in Oranje in het apoka kamp

In de ochtend besluit ik tot een laatste safari richting de voormalige lodge van Idi Amin. Op een rots voor de lodge meen ik een kop van een leeuw te zien. Door in te zoomen met de lens van mijn fotocamera weet ik het zeker.

Een leeuw op een rots in Kidepo NP
Een leeuw op een rots in Kidepo NP

Even later stopt er een tourbusje met enigszins teleurgestelde toeristen. ‘Heb jij misschien leeuwen gezien?,’ luidt de vraag. ‘Je boft. Daar op de rots ligt er eentje.’ ‘Fantastisch, echt. Maar, huh durf jij hier wel te staan met die leeuw daar?’ Ik antwoord: ‘Kijk even waar je chauffeur en gids zijn.’ Ze staan in het gras naast de bus.

Toeristen zien een leeuw op een rots in Kidepo
Toeristen zien een leeuw op een rots in Kidepo

Niet veel later sta ik oog in oog met een buffel die zich even daarvoor volledig in de modder heeft ondergedompeld. Het is een afscheid in stijl.

De eerste kennismaking met Karamoja: Kadepo

Het is weer het oude liedje. Ik vertrek veel te laat en heb me niet goed voorbereid. Dit keer rijd ik op een nauwelijks onderhouden zandpad. De kunst is om genoeg vaart te houden om niet weg te slippen in het mulle zand.

Pas om een uur ben ik in het eerste dorp van de Karamojong: Kadepo.

Geiten op weg naar Kadepo
Geiten op weg naar Kadepo

In Kadepo las ik een pauze in. Gelijk word ik bestormd door een hele meute kinderen. Het dorpshoofd jaagt ze weg. ‘Mzungu, geef de kinderen niets. Het zijn zwerfkinderen en ze komen elke dag bedelen in het dorp. Elke keer als iemand ze iets geeft, hebben ze een reden om terug te komen.’

Het centrum van Kadepo
Het centrum van Kadepo

Ik vraag hem of ik nu in het land van de Karamojong ben. Hij knikt instemmend. ‘Ja, dit is het land van de Karamojong. Stel je er niet teveel van voor. Er is erg veel armoede.’

Dan wijst hij op mijn scooter. ‘Die heb ik hier al jaren niet meer gezien. Heel vroeger woonde hier een Italiaanse priester. Hij reed altijd op een piki piki zoals die. Ik denk dat vrijwel niemand in Karamoja ooit zo’n voertuig gezien heeft.’

Even voorstellen: Karamojong

Kaart van de Karamoja regio in Oeganda
Kaart van de Karamoja regio in Oeganda

Karamoja is een subregio in het noordoosten van Oeganda. De regio wordt hoofdzakelijk bevolkt door de 1,2 miljoen Karamajong. De Karamajong zijn van oudsher een nomadisch volk en komen oorspronkelijk uit Ethiopië. Ze zijn onder meer verwant aan de Turkana en Maasai in Kenia.

Karamajong in karakteristieke outfit met hoofdsteun, staf en zwarte rubberen sandalen
Karamajong in karakteristieke outfit met hoofdsteun, staf en zwarte rubberen sandalen

De Karamajong leven in een gebied dat veel droogte kent. Hongersnood komt regelmatig voor en er is sprake van regelmatig oplaaiend geweld tussen de omringende volkeren. Met name de Turkana en Pokot uit Kenia komen regelmatig plunderen bij de Karamajong en vice versa.

Het Oegandese leger besloot aan het begin van de jaren 2010 om in te grijpen in Karamoja. De Karamajong moesten hun wapens inleveren bij het leger. Dit resulteerde in een verbeterde veiligheid. Toch laaien de conflicten met enige regelmaat op. Droogte en hongersnood drijven de verschillende volkeren tot wanhoop. De oplossing wordt vaak gezocht in plunderingen van voedsel en vee bij de buren.

Op bezoek bij de Pokot in Kenia: 'Die Karamajong' uit Oeganda zijn bandieten
Op bezoek bij de Pokot in Kenia: ‘Die Karamajong’ uit Oeganda zijn bandieten
Opmerking: Tijdens mijn verblijf in Karamoja in zowel 2017 als 2018 heb ik niets gemerkt van mogelijke onveiligheid. Wat wel opviel was het alcoholgebruik. Veel mannen in de dorpen waren al rond het middaguur in kennelijke staat. Daarnaast hoorde ik veel verhalen over diefstal van vee van de zijde van de Turkana en de Pokot. Andersom bleek het nauwelijks voor te komen. Twee maanden later was ik op mijn scooter op bezoek bij de Pokot over de grens in Kenia en hoorde hetzelfde liedje. Ze hadden veel last van veedieven uit Turkana en Karamoja. Zelf deden de Pokot niet aan veediefstal..

Een weergaloos rotsenparadijs in het land van de Karamojong

Het heeft de afgelopen maanden flink geregend en dat is te zien aan de groene kleuren in het landschap. Het levert enorm fraaie plaatjes op van een gebied dat heel vaak grote droogte kent.

Rotsformaties in het groene landschap nabij Kaabong
Rotsformaties in het groene landschap nabij Kaabong

Mijn tempo ligt niet al te hoog. Daarvoor is de zandweg te verraderlijk. Er zijn hier en daar behoorlijke kuilen en soms is er zelfs sprake van een totale verzakking. Daar kan ik alleen stapvoets doorheen.

De panorama’s blijven onverminderd prachtig. Op een rots wuiven vrouwen naar me. Ze doen de was. Even verderop staan twee geitenhoeders. Ze manoeuvreren hun kudde door een vrijwel droge rivierbedding. Na het passeren van een brug over die rivier ben ik in Kaabong.

De was wordt gedaan in Kaabong district
De was wordt gedaan in Kaabong district
Een kudde geiten wandelt door een bijna droge rivierbedding in Kaabong
Een kudde geiten wandelt door een bijna droge rivierbedding in Kaabong

Een feestelijke verkiezingscampagne in Kaabong

De spectaculaire ligging van Kaabong is al reden genoeg om er eens te gaan kijken. Het stadje met amper 12.000 inwoners ligt centraal in een vlakte met briljante rotsformaties. Er valt ook veel te winkelen. De Karamojong kopen hun spullen namelijk in de vele stalletjes langs de hoofdweg. Er zijn geinige hoedjes in tal van kleurcombinaties te koop. De rubberen sandalen worden ter plekke in elkaar gezet. De kleurrijke kleden waarin de Karamojong zich hullen komen uit Kenia. Het is een gebruik dat is overgenomen van de Maasai waar ze bekend staan als Shuka.

Kledingverkoop in Kaabong met o.a. de Shuka kleden
Kledingverkoop in Kaabong met o.a. de Shuka kleden

Even buiten het centrum kan ik niet verder. De hoofdweg is volledig geblokkeerd. Overal zijn zingende en dansende mensen. Enkele jongemannen scheuren luid toeterend langs op hun motor. Vanuit de verte nadert een feestelijke stoet. ‘We hebben binnenkort verkiezingen,’ hoor ik van een toeschouwer. ‘Dit is een van de kandidaten.’ Even later sleurt hij me naar de auto waarin de kandidate vrolijk staat te dansen. Ik mag met haar op de foto en krijg voor de gelegenheid een origineel Karamojong-hoedje opgezet.

Verkiezingscampagne in Kaabong
Verkiezingscampagne in Kaabong

Uit alles blijkt dat de mensen wel te porren zijn voor een feestje. Waar een verkiezingscampagne al niet goed voor is.

Aankomst in het donker in Kotido

Het is tijd om afscheid te nemen van alle gezelligheid. Mijn reisdoel van vandaag is Kotido. Als ik Kotido voor het donker wil bereiken moet ik 80 km in 2 uur afleggen. Dat is bijna niet te doen gezien de toestand van de weg.

Net buiten Kaabong maak ik een korte stop om het zoveelste bord van een internationale hulporganisatie op de foto te zetten. Door de bijna jaarlijks terugkerende droogte en de armoe wemelt het van de hulporganisaties in Karamoja. Dit keer ben ik bij het Field Office van World Food Programme. Het kantoor bevindt zich achter een hoge muur met daarop rollen prikkeldraad. ‘Fighting Hunger WorldWide’ luidt het credo.

Kaabong Field Office

Door alle commotie ben ik wel de tijd uit het oog verloren. Het is tien over zes en ik heb nog 80 km voor de boeg naar Kotido. Dat ga ik dus nooit voor het donker redden. Wat maakt het uit? De omgeving is zo ongekend fraai met die prachtige rotsformaties en traditionele Karamoja nederzettingen. Ik kan er geen genoeg van krijgen…

Karamoja nederzetting in het rotsachtige landschap in Kotido district
Karamoja nederzetting in het rotsachtige landschap in Kotido district
Een korte pauze op weg naar Kotido
Een korte pauze op weg naar Kotido
Een traditionele Karamoja nederzetting
Een traditionele Karamoja nederzetting

Zo dichtbij de evenaar treedt de duisternis vrij abrupt in. De laatste 50 km zijn een behoorlijke beproeving. Na een warme dag melden hele zwermen insecten zich op de weg. Die verdwijnen als het pikkedonker is en het gelijk ook frisjes wordt.

Rond half tien heb ik mijn einddoel eindelijk bereikt en neem ik mijn intrek in het Kotido Resort Hotel.

Verkiezingscampagne-in-Kaabong

Eric

Hoe is het om op een lokaal gekochte scooter ruim 10.000 kilometer in Madagascar rond te rijden? Of op een pikipiki (scooter in Swahili) door Oost-Afrika? In ruim 20 jaar heb ik ruim 100 landen bezocht. Dit heeft heel veel onbetaalbare reiservaringen opgeleverd, die ik graag met jullie deel.

ERIC – RUIM 100 LANDEN
– Momenteel in Nederland.
– Unieke reiservaringen delen.
– Favoriete bestemmingen: Madagascar, Oeganda, Japan, India en Colombia.

Add comment

Geschreven door:

Eric

GEZOCHT

Nieuwsbrief

Inschrijven voor de nieuwsbrief en maandelijkse winacties? Laat dan je e-mail adres achter!

1 Share
Copy link