WERELDREIZIGERS.NL

21K Followers

Kichwamba, Oeganda
Home » Afrika » Oeganda » Oost-Afrika op de scooter | Deel 7 | Kabale – Queen Elizabeth National Park (175 km)

Oost-Afrika op de scooter | Deel 7 | Kabale – Queen Elizabeth National Park (175 km)

Wie haalt het in zijn hoofd om ruim 3.000 kilometer op een scooter door Oost-Afrika te rijden? Op bezoek te gaan bij berggorilla’s? Scootersafari’s (bestaat dit woord?) te maken in vijf nationale parken? Om onder meer leeuwen, buffels, nijlpaarden en olifanten van heel dichtbij te bewonderen. Ik ben Eric en ik reis graag rond op een scooter. Lees hier deel 5 van het unieke verslag van een waanzinnig scooteravontuur in OegandaRwanda en Kenia. In het zevende deel van deze reis rijd ik van Kabale naar Queen Elizabeth National Park een rit van zo’n 175 kilometer.

Lees ook:

Oost-Afrika op de scooter | Deel 1 | Van Kampala naar Kigali (180 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 2 | Bugala Island – Lake Mburo (170 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 3 | Lake Mburo National Park – Kabale (230 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 4 | Kabale – Ruhija – Gorilla trekking (50 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 5 | Bwindi – Kabale – Kigali (160 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 6 | Kigali Genocide Memorial – Kabale
Oost-Afrika op de scooter | Deel 7 | Kabale – Queen Elizabeth National Park (175 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 8 | Queen Elizabeth NP – Fort Portal (120km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 9 | Fort Portal – Muhorro (100 km)

Ankole koeien en verkeersdrempel-les

Lynn en kleine David van Kabale backpackers zwaaien me uit. ‘Let goed op de weg. Er zitten veel gaten in,’ waarschuwt Lynn. De eerste 75 km richting de afslag is de weg prima. Ik kan lekker doorrijden. Langs de weg graast af en toe een kudde Ankole koeien met of zonder begeleiding. De zon schijnt en er is geen wolkje aan de lucht.

Een kudde Ankole koeien langs de weg
Een kudde Ankole koeien langs de weg

In slaap val ik nog net niet, maar veel scheelt het niet. Kennelijk heb ik een waarschuwingsbord gemist, want ik stuiter nu over de zes ‘rumble strips’ die een verkeersdrempel aankondigen. Automatisch rem ik en dat is precies waarom deze strips hier liggen. Bij een te hoge snelheid kan ik deze verkeersdrempel niet zonder kleerscheuren of een kapotte scooter passeren.

Inmiddels kan ik het scenario van de verkeersdrempels wel dromen. Buiten de bebouwde kom komen ze sporadisch voor en zijn ze vrij vlak. Rumble strips kondigen een verkeersdrempel aan onmiddellijk voor en na een bebouwde kom. In de grote dorpen liggen er dan nog eens drie in het centrum, waarvan de middelste slechts stapvoets kan worden gepasseerd.

De afslag richting Queen Elizabeth NP
De afslag richting Queen Elizabeth NP

De hemel komt naar beneden in Ishaka

In amper een kwartier heeft de blauwe lucht plaatsgemaakt voor een donkergrijs wolkendek. Terwijl ik Ishaka binnenrijdt begint het te regenen. Eerst rustig, maar dan zwelt de regen aan. Net op tijd kan ik met mijn scooter schuilen onder een afdak langs de weg om getuige te zijn van een heuse wolkbreuk. Zelfs een vrachtwagen ziet in dit weer geen kans meer om verder te rijden.

Hoosbuien in Ishaka
Hoosbuien in Ishaka

Scooters en regen gaan niet samen. ‘Ga niet gelijk rijden als de regen over is. Wacht tot het wegdek is opgedroogd,’ luidt het advies van een motorrijder. ‘Je gaat geheid onderuit als je dat niet doet. De weg is spekglad.’ Na anderhalf uur is de regen gestopt. Een half uur later is de weg weer zo goed als droog. Ik heb nog 50 hele fraaie kilometers voor de boeg…

Een van de vele theeplantages langs de weg van Ishaka naar Queen Elizabeth NP
Een van de vele theeplantages langs de weg van Ishaka naar Queen Elizabeth NP

Bavianen, gifgroene theeplantages en 52 kratermeren

Het is een genot om hier te rijden. Helemaal nu de regen de omgeving in geheimzinnige nevelen heeft gehuld. Dit moet wel een van de mooiste routes in Oeganda zijn. De weg loopt namelijk door het gebied van de 52 kratermeren van Bunyaruguru.

Ankole Tea Estate, Ishaka
Ankole Tea Estate, Ishaka
Een medewerker van Ankole Tea Estate baant zich een weg tussen theevelden door
Een medewerker van Ankole Tea Estate baant zich een weg tussen theevelden door

Er lijkt geen einde aan de theeplantages te komen. Pas na 30 kilometer maakt een bergkloof een einde aan het gifgroene ‘natuurgeweld’. Nou ja, echte natuur is het natuurlijk niet, die theeplantages, maar fraai zeker wel.

Even voorbij het dorpje Lutoto moet ik eerst aan de bak om een paar bavianen te ontwijken. Ze weten niet dat ik van rechts kom. Het komt me wel op een paar boze blikken te staan.

Bavianenmoeder met jong nabij Itoto
Bavianenmoeder met jong nabij Itoto

Steeds meer bavianen duiken nu op. Ze verkiezen de droge weg boven de natte bossen en meldden zich massaal op de weg.

Bavianen op de weg nabij Lutoto
Bavianen op de weg nabij Lutoto

Inmiddels ben ik bij het eerste kratermeer van de 52 van Bunyaruguru. Helaas red ik het niet om de belangrijkste kenmerken van Lake Nkugute op de foto te krijgen. Het meer is volgens sommigen het diepste meer van Afrika en het heeft de vorm van het Afrikaanse continent. Beide kenmerken zijn niet zichtbaar op de foto.

Lake Nkugute, een van de 52 kratermeren van Bunyaruguru
Lake Nkugute, een van de 52 kratermeren van Bunyaruguru

Een laatste bocht en ik kijk ineens uit over een deel van Queen Elizabeth National Park en Lake Edward. Een mooie plek om mijn parmantige scooter eens op de gevoelige plaat te vereeuwigen.

Mijn scooter aan de rand van Queen Elizabeth NP en Lake Edward
Mijn scooter aan de rand van Queen Elizabeth NP en Lake Edward

De Oegandese bananenblues in Kichwamba

En dan is het nu de hoogste tijd voor een opmerkelijke bezigheid van veel Oegandese vrouwen: de Oegandese bananenblues. Voor deze aflevering ben ik afgereisd naar het gehucht Kichwamba op de grens met Queen Elizabeth National Park. Daar gebeurt het namelijk dagelijks. Die bananenblues. Van zonsopgang tot zonsondergang…

Hoe zit die blues in elkaar? Nou kijk maar mee. Bij gebrek aan passerende voertuigen zit de bananenbluesbriegade met hun koopwaar langs de weg. Ze wachten rustig af…

Oegandese bananenbluesbrigade in Kichwamba
Oegandese bananenbluesbrigade in Kichwamba

Ik ben natuurlijk heel nieuwsgierig en vraag aan een van de dames of er nou niemand op het idee komt om wat anders dan bananen te verkopen. ‘Jawel, we hebben ook mango’s,’ antwoordt ze. ‘Dat mag geen naam hebben,’ zeg ik. ‘Die paar?’ ‘Even wachten mzungu (blanke). Er komt handel aan!’ Weg zijn ze…

De bananenbluesbrigade in actie in Kichwamba
De bananenbluesbrigade in actie in Kichwamba

Je zou er als automobilist compleet gek van worden. Van al die bananenvrouwen. Als mijn gesprekspartner na de bestorming van de auto weer terugkomt, lacht ze breeduit. ‘Ik heb geen banaan verkocht, mzungu. Er waren teveel anderen die ook bananen verkochten.’

Een matatu (minibus) komt aangereden. De bananenbluesbrigade stort zich er weer massaal op.

De bananenbluesbrigade stort zich op een minibus in Kichwamba
De bananenbluesbrigade stort zich op een minibus in Kichwamba

‘Mzungu, je brengt geluk. Ik heb een tros bananen verkocht.’ Ik schud mijn hoofd en zeg: ‘Ik snap er geen reet van. Waarom loopt iedereen met hetzelfde te venten. Een banaan is een banaan. Waarom verkopen jullie geen chips, chapati’s of frisdrank?’

‘Mzungu, je snapt er echt niks van. Dacht je nou echt dat het ons wat interesseert of we bananen verkopen? We hebben de hele dag de grootste lol. Daar gaat het om. Die bananen zijn louter bijzaak.’

De dames joelen luid als ik weer op mijn scooter plaatsneem. En voor de goede orde: in heel veel dorpen in Oeganda is de bananenblues een dagelijks ritueel. De blues is altijd een vrouwenzaak (met soms een paar kinderen) en er wordt heel wat afgelachen.

Een kilometer verderop tref ik het alsnog. Daar staan drie jongemannen onder toezicht van vrouwelijk management heerlijke stukjes vlees te grillen. Ik heb wel trek in een paar kippenboutjes.

Heerlijke kippenboutjes en meer op weg naar Queen Elizabeth NP
Heerlijke kippenboutjes en meer op weg naar Queen Elizabeth NP

Op scootersafari in Queen Elizabeth National Park

De gaten in de weg zijn inmiddels zodanig dat veel auto’s meer in de berm rijden dan op de weg. Ik haal ze allemaal in op mijn scooter en toeter vriendelijk. ‘SLOW DOWN ACCIDENT AHEAD’ lees ik een bord op de weg. Even verderop is een trailer achter een truck geschaard.

Een geschaarde truck op de gatenweg nabij Queen Elizabeth NP
Een geschaarde truck op de gatenweg nabij Queen Elizabeth NP
Indrukwekkende gaten in de weg en een geschaarde truck nabij Queen Elizabeth NP
Indrukwekkende gaten in de weg en een geschaarde truck nabij Queen Elizabeth NP

Dit is heerlijk. Ik cirkel behendig langs de vele gaten, terwijl ik geniet van een onvervalste safari. Voor me rijdt een safariwagen in de berm. Een baviaan kijkt er met belangstelling naar.

Een safariwagen in Queen Elizabeth NP
Een safariwagen in Queen Elizabeth NP

Het is inmiddels half zeven en ik ben ruim op tijd bij de Engiri Safari en Game Lodge, waar ik de komende twee nachten zal verblijven. Genoeg tijd om al het wild en meer in de omgeving te bewonderen.

Welkom in Queen Elizabeth NP
Welkom in Queen Elizabeth NP

Einde deel 7.

Lees ook:

Oost-Afrika op de scooter | Deel 1 | Van Kampala naar Kigali (180 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 2 | Bugala Island – Lake Mburo (170 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 3 | Lake Mburo National Park – Kabale (230 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 4 | Kabale – Ruhija – Gorilla trekking (50 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 5 | Bwindi – Kabale – Kigali (160 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 6 | Kigali Genocide Memorial – Kabale
Oost-Afrika op de scooter | Deel 7 | Kabale – Queen Elizabeth National Park (175 km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 8 | Queen Elizabeth NP – Fort Portal (120km)
Oost-Afrika op de scooter | Deel 9 | Fort Portal – Muhorro (100 km)

Kichwamba, Oeganda

Eric

Hoe is het om op een lokaal gekochte scooter ruim 10.000 kilometer in Madagascar rond te rijden? Of op een pikipiki (scooter in Swahili) door Oost-Afrika? In ruim 20 jaar heb ik ruim 100 landen bezocht. Dit heeft heel veel onbetaalbare reiservaringen opgeleverd, die ik graag met jullie deel.

ERIC – RUIM 100 LANDEN
– Momenteel in Nederland.
– Unieke reiservaringen delen.
– Favoriete bestemmingen: Madagascar, Oeganda, Japan, India en Colombia.

Let op: deze pagina kan affiliate links bevatten. Ook is het mogelijk dat links in het artikel zijn gesponsord door adverteerders. Een aankoop doen via deze links kost niets extra - wel krijgen wij bij een aankoop via deze links een kleine fee. Met dit geld houden we de website up-to-date en in de lucht.

Add comment

Geschreven door:

Eric

GEZOCHT

Nieuwsbrief

Inschrijven voor de nieuwsbrief en maandelijkse winacties? Laat dan je e-mail adres achter!

Copy link