Cuba, notoire plaaggeest

Wie denkt aan Cuba, denkt aan dikke sigaren, aan de beruchte hoofdstad Havana, aan oude Amerikaanse Chevrolets maar vooral aan oud-president Fidel Castro. Deze charismatische leider was ruim veertig jaar lang het gezicht van het communistische Cuba en vooral een doorgewinterde plaaggeest voor de Verenigde Staten. Tot februari 2008. Door gezondheidsproblemen was Castro niet meer in staat Cuba te leiden en nam zijn jongere broer Raúl begin 2008 het presidentschap op zich.

Armoede en salsa

Sindsdien is niet echt meer duidelijk welke kant het opgaat met Cuba, het prachtige land waar armoede en salsa moeiteloos samengaan. Gaan de grenzen straks potdicht en wil Raúl Castro net als zijn oudere broer niets meer te maken hebben met de westerse wereld? Is de mogelijkheid straks vervlogen om rond te kunnen reizen in dit unieke land? Of probeert Raúl Castro juist toeristen over te halen om het land te bezoeken door westerse invloeden toe te staan? En verliest het land hierdoor al haar authenticiteit? Wij vonden het tijd voor duidelijkheid en gingen op zoek naar het juiste antwoord.

McDonalds in Cuba

havanaCuba is altijd een buitenbeentje geweest. Terwijl merken als McDonalds en Starbucks de wereld in sneltreinvaart veroverden met honderden vestigingen verspreid over de hele wereld, hield Fidel Castro alle bekende westerse merken vakkundig buiten de deur. Zelfs de Amerikaanse dollar kwam vanaf 2004 het land niet meer in, een duidelijkere statement kon Fidel niet maken. Cuba was voor Cuba en niets dat daar tussen mocht komen. Voor toeristen kwam er een eigen valuta, de CUC (Cuban Convertible Peso). Wissel dus geen euro’s in voor US dollars want je kan er in Cuba nog geen broodje voor kopen.

Het grote voordeel van Fidel’s beleid was dat Cuba puur bleef. Een land met haar eigen beschermde cultuur, uniek en ongepolijst. Geen invloeden van buitenaf. Voor deze houding werd een hoge prijs betaald. Cubanen hadden immers nergens recht op en dienden al hun inkomsten aan de staat af te dragen. Na het aftreden van Fidel was de grote vraag: wat nu? Zou Raúl Castro zijn voorbeeld volgen of was het tijd voor verandering?

Doorsnee vakantieland

De eerste kleine scheurtjes in Fidel’s harde aanpak zijn inmiddels zichtbaar. Raúl hanteert een lossere hand en laat bijvoorbeeld boeren wél een deel van de inkomsten zelf behouden. Ook lijkt zijn afkeer voor westerse invloeden minder extreem dan die van Fidel. De Cubaanse economie kan wel een boost gebruiken en dat beseft Raúl. De beste remedie? Toeristen! De verwachting is dan ook dat Cuba meer en meer uit haar schulp zal kruipen en de groeiende stroom toeristen met liefde zal omarmen. Met alle bijbehorende nadelige gevolgen. Het Cuba waar de tijd heeft stil gestaan zal verdwijnen. De kenmerkende beelden van de doorleefde gezichten van Cubaanse locals zullen worden vervangen door die van blije toeristen met de camera in de aanslag. Authenticiteit verdwijnt. Langzaam aan verandert Cuba in het zoveelste doorsnee vakantieland. Daarom ons advies: wil je nog het echte Cuba beleven, zowel de schoonheid als de lelijkheid? Dan is het tijd om je koffers te pakken. Het is now or never!

DELEN
Vorig artikelWe are live!!
Volgend artikelSingapore | 10 must sees
Bungy jumpen in het Australische Cairns, 'keeping it weird' in Austin, Texas of een superlekkere Pad Thai scoren in het Thaise Chiang Mai. Reizen is zoveel meer dan snel een paar panoramashots maken in verre landen. De mensen zijn overal anders en gelukkig maar! Schrijver en wereldblogger Sander Spiering probeert je dichterbij de meest bijzondere plekjes op onze kleine aardkloot te brengen. Soms dichtbij huis in Europa en soms juist ver weg, ergens afgelegen op een bloedmooi eilandje in de Stille Oceaan. The world is yours, enjoy!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here