WERELDREIZIGERS.NL
Home » Afrika » Gambia » NoFear Reizen in Afrika (5) | Overlanden in Gambia

NoFear Reizen in Afrika (5) | Overlanden in Gambia

We (Cor en Grietje van NoFear Reizen), reizen met onze Toyota Hilux 4×4 camper door Afrika. Het Afrikaanse continent is het mekka voor ‘overlanden‘ met veel uitdagende routes en prachtige bestemmingen. Het eerste Afrikaanse land dat we tijdens onze reis naar Zuid-Afrika aandeden is Marokko, gevolgd door Mauritanië en Senegal. In dit artikel vertellen we meer over de voortgang van deze reis, het overlanden in Gambia. Vanzelfsprekend begin je ook nu weer met het kijken van de video bovenaan de pagina.



Over Gambia

Ingesloten: Gambia ligt ingesloten in Senegal. Aan de westzijde heeft het een vrije toegang tot de Atlantische Oceaan en het langwerpige land wordt doorsneden door de rivier de Gambia. De westkust is onder internationale toeristen populair. Hier vind je luxe hotels en mooie zandstranden.

Het klimaat: het is er warm, zeg maar heet. Het heeft net zoals de rest van West Afrika een nat en droog seizoen.

De tweede taal: van de Gambianen is Engels. Voor ons is dat fijner, het Engels gaat ons makkelijker af dan Frans.

Geld: er wordt met name verdient met de export van pinda(producten). De toeristen industrie beslaat zo’n 25% van het nationale inkomen.

Islamitisch: Zo’n 90% van de bevolking hangt het Islamitische geloof aan, de overige 10% is christelijk. Alhoewel het meerendeel dus de Islam aanhangt zien we verschillen tussen de landen. De mannen in Gambia dragen veel minder traditionele kleding, de vrouwen nauwelijks hoofddoeken en ze hebben veelal ontblote armen. Je hoort minder oproepen tot gebed en men bidt minder (zichtbaar).

Midden- en Oost-Gambia

Aankomst en corrupte grenspolitie

Ons eerste contact met Gambia is niet wat je wilt. Bij de douane halen we de stempel voor het invoeren van de camper (in onze CPD) probleemloos in het eerste kantoortje. Maar dan…we hadden al gelezen over een corrupte Gambiaanse ambtenaar die voor de invoer-stempel willekeurig 1000-10.000 CFA (ongeveer € 15,00) vroeg.

Bij ons vroeg “mijnheer” maar liefst 10.000 CFA. Wij weigerden te betalen en hij weigerde te stempelen. Een felle discussie volgde. We zetten de boel op scherp om te doen alsof we toch de grens over gingen. Een erg boze hoofdofficier -zelf ook zo corrupt als wat- kwam wederom vertellen dat we moesten betalen. Een hoge piet aan z’n strepen te zien.

Weer een andere man van de douane was duidelijk op onze hand. Hij wist van de corruptie maar kon ons helaas niet helpen.

Zomaar in een Gambiaanse straat | Overlanden in Gambia

We dreigden dat we hier de nacht zouden doorbrengen op de stoep, tot ze ons doorlieten. Even later kwam er nog een gewapende militair die ons maande achteruit te gaan.

Tussen het spel door kwam er nog een hoge regerings-functionaris langs om de grens te inspecteren of zo, met als gevolg dat alles tijdelijk werd afgesloten.

Toen kwam er een bemiddelende agent die voor ons de doorgang wilde regelen. We gingen weer naar het kantoortje en na vele discussies bleek dat de corrupte ambtenaar geen gezichtsverlies wilde lijden. Erg boos wilde hij wel een gratis stempel zetten met een toegang van maximaal 72 uur. Ook dit weigerden we, we hebben recht op 30 dagen zonder ergens voor te betalen.

Na nog weer meer discussie kregen de heren onderling frictie en kregen wij uiteindelijk toch onze gratis stempel voor 30 dagen. Toen we na het krijgen van het stempel nog vertelden dit verhaal op internet te zullen zetten werden ze nog bozer, met name op elkaar. Met een hoop geschreeuw achter ons zijn we snel ingestapt en weggereden.

Wandeltocht in Farafenni

Na onze ervaringen bij de corrupte grenspolitie belanden we op de binnenplaats van een hotelletje midden in het centrum van Farafenni (locatie hier), het eerste stadje over de grens.

De volgende dag maken we een wandeling door het plaatsje. Eerst langs de overdekte markt waar we louter vriendelijke mensen treffen. Cor is op zoek naar een kapper en een willekeurige vrouw gaat ons voor en wijst de weg.

Een jongeman wil wel knippen. We vragen voor de zekerheid maar even of hij wel ervaring heeft met blonde Europese kapsels. Hij vindt het geen probleem. Later blijkt hij niet over een schaar en kam te beschikken, alleen een tondeuse.

Ondertussen verzamelen er een hoop kinderen rondom ons. Ze zijn vriendelijk, nieuwsgierig en geven handjes. Soms willen ze even aan onze blanke huid voelen. Samen hebben we veel plezier. Als het knippen klaar is gaan we naar een ander winkeltje en geven we de kinderen allemaal een koekje. Het is super om de twinkelende oogjes te zien.

Kinderen bij de kapper in Gambia
Kinderen bij de kapper in Gambia

Dan gaan we verder en zien een groep jongeren op bromfietsen. Ze verhuren zichzelf als taxi. We hebben wat geintjes met ze en we zijn geïnteresseerd in hun half-automatische brommers. Eén van de jongens durft zijn bromfiets wel uit te lenen zodat Cor een rondje kan rijden. Prachtig!

Gevangenen

We vervolgen onze wandeltocht en worden aangesproken door een politieagent. Niet omdat we iets fout doen maar omdat hij ons een fijn verblijf wenst. We komen aan de praat en hij vertelt over zijn leven als agent. Gisteren zijn z’n kinderen van school naar huis gestuurd omdat hij het schoolgeld niet kon betalen. Zelf draait hij als agent diensten van 24 uur en verdient 100 euro per maand. Te weinig om ondermeer schoolgeld te betalen. 

We lopen even met hem mee naar het kantoortje om een telefoonnummer uit wisselen. Hij nodigt ons uit bij hem thuis.

In het kantoortje hebben we een bizarre ontmoeting met gevangenen die met de handen door de tralies staan te schreeuwen. Ze verblijven met z’n negenen in een hokje van 5 bij 5. Het doet ons denken aan taferelen die we wel eens bij het gevangenismuseum in Veenhuizen hebben gezien. Maar hier is het gewoon echt…

De agent vertelt dat ze hier een dag of 5-6 vast zitten in afwachting van een uitspraak van de rechter. Ze zitten hier zichtbaar omdat iedereen mag zien dat ze de wet hebben overtreden.

De meesten zitten vast voor diefstal, inbraak en vechtpartijen.

Bizar!

Pinda plantage

Na een spontane ontmoeting met een lokale boer worden we uitgenodigd zijn pinda-plantage te bezichtigen.

En dus stond hij ‘s ochtends om 10 uur met z’n ezel en kar bij de camper. We reden eerst naar zijn huis waar hij deel uitmaakt van een woongemeenschap, een compound. Hij heeft 4 kinderen. De oudste van 12 is van zijn eerste overleden vrouw. Tijdens de bevalling is ze overleden aan de bloedingen. Een dokter kwam veel te laat. Hij pinkt een traantje weg.

De familie in de compound

Nadat we kennis gemaakt hebben met de kinderen, z’n vrouw, broers, zusters en verder iedereen van de compound gaan we verder naar z’n land. Van z’n vader heeft hij ongeveer een halve hectare geërfd.

Hij legt ons haarfijn uit hoe het proces van de pinda-teelt in zijn werk gaat.

Met ezels de pindaplant lostrekken | Pinda plantage in Gambia
Met ezels de pindaplant lostrekken | Pinda plantage in Gambia
Losgewoelde pinda's | Pinda plantage in Gambia
Losgewoelde pinda’s | Pinda plantage in Gambia
Goede uitleg | Pinda plantage in Gambia
Goede uitleg | Pinda plantage in Gambia

We gaan terug naar zijn huis en worden nog uitgenodigd om mee te lunchen. Maar dit slaan we af omdat we verder willen.

Een ritje met de ezelkar | Pinda plantage in Gambia
Een ritje met de ezelkar | Pinda plantage in Gambia

River Gambia National Park

We bezoeken River Gambia National Park (locatie hier) met een boot omdat het zich rondom de rivier bevindt. Vanaf de boot zien we de rijk begroeide oevers.

We zijn in eerste instantie op zoek naar nijlpaarden. Onze ervaren gids weet waar ze zich ophouden. En ja hoor, twee grote ogen komen boven water om een hap zuurstof te nemen. Een pracht gezicht. Over het gevaar van nijlpaarden krijgen we wat uiteenlopende informatie van de locals. Het is beter uit de buurt te blijven, maar bij onze overnachtingsplek in Janjanbureh kunnen we gewoon zwemmen. Alhoewel nijlpaarden op het land best snel zijn kunnen ze niet tegen een steile oever uit het water komen.

Dan gaan we verder op zoek naar chimpansees. Op een eiland in de rivier zijn in 1979 een aantal uitgezet. Op het eiland komt niemand, zelfs de rangers van nationale park mogen er niet komen. Dit om de natuur -en dus de chimpansees-totaal onbeïnvloed, geïsoleerd z’n gang te laten gaan.

Na even langs de oever te hebben gevaren laten zich drie chimpansees zien. Fantastisch om te zien hoe de dieren proberen aandacht te krijgen. Het gedrag van apen is erg fascinerend. 

Chimpansee aan de oever | River Gambia National Park
Chimpansee aan de oever | River Gambia National Park
Twee chimpansees aan de oever | River Gambia National Park
Twee chimpansees aan de oever | River Gambia National Park

Lees ook: Oost-Afrika op de scooter | Deel 9 | Fort Portal – Muhorro (100 km)

Bezoek afgelegen nederzettinkje

Altijd op zoek naar een speciale plek voor de nacht, komen we terecht op de noordoever van de rivier waar volgens de kaart enige bewoning is.

Direct bij aankomst komt er iemand in een mooi gewaad op ons af. Hij vertelt het dorpshoofd te zijn. Zijn mooie jurk draagt hij omdat het vrijdag is, een soort zondag voor Moslims.

In het nederzettinkje zijn 3 compounds. In de compounds wonen meerdere families, in totaal zo’n 70 personen. Het dorpshoofd is de enige Engels sprekende.

Hij is enorm trots dat we zijn dorp bezoeken en vertelt met grote liefde. Inmiddels hebben zo’n beetje alle kinderen en een aantal volwassenen uit het dorp zich rondom ons verzamelt. Ze proberen onze aandacht te trekken maar zijn tegelijkertijd een beetje afwachtend. Nadat wij besloten hebben onze klapstoelen en een drankje voor ons zelf te pakken, blijft iedereen bij ons rondhangen. Zonder wat te zeggen, op de hurken, blijven ze maar staren. Wij worden er een beetje ongemakkelijk van, maar ja, er komt tenslotte ook niet iedere dag zo’n bijzondere auto met blanken langs.

Op weg om een verkoopplek te zoeken | Overlanden in Gambia
Kinderen in een afgelegen dorp | Overlanden in Gambia
Kinderen in een afgelegen dorp | Overlanden in Gambia

De volgende ochtend worden we uitgenodigd om het dorpje te bezichtigen. Erg ingrijpend om te zien hoe primitief men leeft.

Sinds een paar maanden is de waterpomp stuk. Het is te duur om te repareren en dus drinkt men nu uit de rivier. Een blik in de rivier doet ons beseffen hoe sterk hun darmstelsel moet zijn.

We krijgen nog een enthousiaste rondleiding over het land rondom de nederzetting waar voornamelijk pinda’s worden verbouwd.

Het westen van Gambia

We waren wat bevooroordeeld over het westen van Gambia. We zagen al enorme rijen luxe hotels met zwembaden, overvolle stranden en gidsen met georganiseerde tours voor ons. Kortom, een deel van het land waar toeristen de dienst uitmaken en van de traditionele Gambiaanse cultuur weinig meer over is.

Het viel ons alleszins mee!

Op straat, langs de zogenaamde “strip” is het een gezellige boel. Diverse nationaliteiten lopen er door elkaar. Maar het overgrote deel is Gambiaans.

Er zijn wel westerse winkeltjes, je kunt er producten kopen die je in de rest van het land niet zult vinden.

En ja, je wordt veelvuldig aangeklampt door Gambianen die voor geld hun diensten aanbieden. Soms best vervelend, maar als je weet onder welke schrijnende omstandigheden de mensen leven is respect op z’n plaats.

Aangrijpend verhaal in Bijilo Forest Parc

Tijdens een strandwandeling worden we aangesproken door een jongeman. Hij vertelt ons graag te willen rondleiden in het naastgelegen “apenbos”. (Bijilo Forest Parc, locatie hier) Aanvankelijk houden we dit af, maar uiteindelijk laten we ons toch overtuigen door z’n vriendelijke lach.

Er is een ingang waar je een ticket en een zakje pinda’s kunt aanschaffen. Het lijkt de Apenheul wel. Maar ja, net als bij de jongen smelt je hart bijna bij het zien van de alleraardigste, beweeglijke beestjes.

Onderweg zijn we echter nog meer onder de indruk van z’n verhaal, dan van de aapjes.

Tamme aapjes in Bijilo Forest Parc
Tamme aapjes in Bijilo Forest Parc

Hij vertelt 19 jaar te zijn en te zijn opgegroeid in een afgelegen dorpje in het oosten. Tot z’n achttiende was er geld voor school, daarna niet meer, dus noodgedwongen moest hij stoppen. Hij besloot naar het westen te gaan om daar wat te verdienen aan de toeristen. Ondertussen wil z’n broer via Libië de Middellandse zee oversteken. Zijn stem slaat over als hij vertelt dat het gammele rubberbootje omsloeg en dat alle inzittenden, inclusief zijn broer, zijn verdronken.

Hij probeert wat geld te verdienen met het rondleiden van toeristen en heeft een afspraak met een cocktail verkoper. Als hij daar klanten aanbrengt krijgt hij ook een bijdrage.

Zo eens in de maand heeft hij voldoende geld om een “bag of rice” naar z’n familie te sturen. Hij gaat zelf niet mee, dat is te duur. Hij laat de rijst via een bushtaxi bezorgen.

Terwijl we aanstalten maken om afscheid te nemen laat hij ons z’n slaapplaats zien. Tien matrassen op een rij waar hij samen met lotgenoten de nacht doorbrengt. Kleren wassen doet hij in zee, gelukkig is er even verderop een zoetwater kraan waar hij het zout er weer kan uitspoelen.

Bezoek zoon en schoondochter

Nadat we al een gezellige lunch hadden genuttigd met onze kapster uit Westerbork (die toevallig ook in Gambia was) kwam de kers op de Gambiaanse taart….het bezoek van onze oudste zoon Ruurd met z’n vriendin Lisa.

Ze huurden een auto en zo konden we gezamenlijk op avontuur. Ruurd en Lisa waren uiteraard enorm onder de indruk van de verschillen tussen het rijke Europa en Gambia. Ze keken hun ogen uit.

We lieten het drukke toeristengebied achter ons en namen een kijkje bij de vismarkt van Tanji (locatie hier). Hier kun je een deel van het echte Gambiaanse leven in een vissersdorp zien. Enorme drommen mensen die zich op één of andere manier met vissen bezighouden.

Tanji vissersstrand | Overlanden in Gambia
Vis drogen | Overlanden in Gambia

Onderweg naar Marakissa

Even verderop stopten we spontaan bij een compound waar we ontzettend vriendelijk door de bewoners werden onthaald. De trotse Gambianen lieten hun compound en levenswijze graag zien. Op het tegenover gelegen voetbalveld gingen Ruurd en Lisa zelfs even een balletje trappen met de locals.

Onderweg naar Marakissa | Overlanden in Gambia
Groepsfoto met de bewoners van de compound | Overlanden in Gambia

We overnachten bij Marakissa River Camp (locatie hier). Deze door een Nederlandse eigenaar met z’n Gambiaanse vrouw gerunde accommodatie is voor natuur- en vogelliefhebbers zeer de moeite waard. Ze hebben er cottage’s en je kunt er ook kamperen en eten. Maar bovenal kun je er een kanotochtje maken over de fantastische rivier. Het wemelt er van de vogels, er lopen leguanen, maar er zwemmen ook krokodillen. Volgens de eigenaar ongevaarlijk, maar we toch zijn we alert.

Rustgevende rivier | Marakissa River
Rustgevende rivier | Marakissa River
Overweldigende natuur | Marakissa River
Overweldigende natuur | Marakissa River

We worden ondermeer beloond met het spotten van een baby-krokodil die met z’n bek open z’n scherpe tanden laat zien. We zijn zo onder de indruk dat we te laat zijn met onze camera’s.

Kingfischer | Marakissa River
Kingfischer | Marakissa River

We sluiten deze onvergetelijke dagen samen af met een heerlijk diner in het Balafon Resort, waar we op het parkeerterrein een paar dagen vlakbij Ruurd en Lisa mochten overnachten.

Ons beeld van Gambia

Gambia, “the smiling coast of Afrika” maakt z’n bijnaam meer dan waard! Zo’n vriendelijk volkje hebben we niet eerder gezien. Gezien het leed en de armoede waar we vele voorbeelden van zagen, heeft de bevolking genoeg om droevig van te worden. Maar de trotsheid op hun kleine landje, samen met een rotsvast geloof zorgt iedere dag voor een lach.

Eén van de verschillen met MarokkoMauritanië en Senegal die ons opviel is, dat de meeste mensen in Gambia werken of iets doen voor de kost. Hier is men veel minder de hele dag aan het theedrinken en ligt men niet de hele dag onder een boom. De mensen willen graag een klusje voor je doen maar zijn niet opdringerig.

Ingebouwde baobab boom in Gambia
Ingebouwde baobab boom | Overlanden in Gambia

In het midden en oosten van het land is de “ringweg” perfect geasfalteerd en onderhouden. Er zijn nauwelijks auto’s, dus waren we vaak alleen op de weg. De zijwegen en wegen in dorpen zijn eigenlijk altijd zandwegen.

In het westen is veel meer verkeer met regelmatig opstoppingen. Ondanks dat het wat chaotisch is, blijft het vriendelijk en is het (als je de tijd neemt) prettig sturen.

De natuur in Gambia is fantastisch. De combinatie warmte, vocht en rivier levert een prachtige flora en fauna op waarin veel te ontdekken valt. Voor vogelliefhebbers is het een paradijsje.

We nemen afscheid van Gambia en z’n lieve mensen, steken Senegal over en vervolgen onze reis in Mali. Daarover later meer!



NoFear reizen

NoFear Reizen

Een Drent en een Friezin hebben het reisvirus te pakken en reizen met hun 4×4 camper de wereld over. Wij zijn Cor en Grietje van NoFear reizen en we nemen jullie mee op roadtrip avontuur.

2 comments

Geschreven door:

NoFear reizen

NoFear Reizen

GEZOCHT

REIS CHECKLIST

✔️ Deze reisverzekering dekt óók oranje gebieden.
✔️ Vergelijk en boek de goedkoopste vliegtickets.
✔️ Bespaar en boek alvast de leukste activiteiten.
✔️ Meerdere hotels? Boek dan met 20% Genius korting.
✔️ Bespaar en reserveer je vliegveld parkeerplaats.
✔️ Roadtrip? Vergelijk en boek een voordelige huurauto.
✔️ Reis voorbereiden? Scoor een praktische reisgids.
✔️ Backpack of koffer nodig? Aanbiedingen hier.
✔️ Kadootje? Ik geef 500 keer 10 euro weg!

Translate »
Copy link