WERELDREIZIGERS.NL
Home » Europa » Nederland » Wonen op een boot | Anders wonen, nieuwe baan, nieuw … leven?

Wonen op een boot | Anders wonen, nieuwe baan, nieuw … leven?

Over mandarijnen die eerst geteld dienen te worden, het leven over een andere boeg en toch weer  nieuwe toekomstplannen.

‘Ik ga weg’, zei m’n vriend. Ik hoorde mezelf de laatste slok koffie doorslikken en zette de beker  op tafel. De zon scheen fel de boot binnen. 

‘Weg? Waarheen?’ vroeg ik. 

‘Naar m’n ouders.’ Hij stopte wat spullen in z’n rugzak en deed de hond de riem om. De hond  keek onschuldig voor zich uit en kwispelde even toen ik hem aankeek. 

‘We kunnen er toch over praten?’ opperde ik, terugdenkend aan de ruzie van gisteravond. ‘We  hadden het gisteren nog over goede afspraken maken’, vulde ik aan. Praten was geen optie. Hij  moest nadenken en er even tussenuit. Met een kus en een traan stapte hij de boot uit. Ik keek ze  nog na, maar zowel de hond als hij keken niet om. M’n gevoel zei dat het niet goed was. Alsof hij  al besloten had. Het bleef die dag net zo stil als de natuurplek waar ik nu alleen was. 

Lees ook: Wonen op een boot | Dit is Sem de Labri
Lees ook: Wonen op een boot | Zou je dat nou wel doen?!
Lees ook: Wonen op een boot | Ongewenst bezoek, beroerde nachten en tóch die vrijheid

Mandilijn?  

‘Juf, mag ik ook een stuk mandilijn?’ Ik schrik op uit gedachten. Aan m’n nieuwe baan in de klas  moet ik nog een beetje wennen. De omstandigheden thuis beïnvloedden m’n nachten en  concentratie nogal, iets wat niet meehelpt bij een nieuwe baan. En normaal gesproken werk ik met volwassenen met een beperking, nu sta ik deels in een kleuterklas en deels bij de  bovenbouw. De juf kijkt glimlachend naar het vijfjarige jochie dat voor haar staat. Ze legt uit dat  iedereen straks na de rekenles mandarijn krijgt. Ze gaat verder met het verdelen van de partjes en  vraagt de kinderen mee te tellen. ‘Eééén … Téééé …’ volgt het jochie gedreven, wetende dat hij straks beloond zal worden. 

Nooit probleemloos  

Helemaal probleemloos is onze relatie eigenlijk nooit geweest. En ik moet toegeven dat de  spanning van de laatste tijd me ook geen goed deden. We zijn al een keer eerder uit elkaar  geweest door opstapeling van gebeurtenissen en het feit dat hij niet altijd helemaal eerlijk is  geweest. Maar liefde kruipt waar het niet gaan kan en misschien hoopte ik op beter. Maar de spanning bouwde opnieuw op. Die ging in m’n lichaam zitten en tussen ons in staan.

Ergens wist ik misschien wel dat het geen lange toekomst zou hebben. Door de verandering in onze  woonsituatie, zijn we zelf ook veranderd. De verschillen werden groter, en uiteindelijk te groot. Waar hij vooral van het huiselijke hield, genoot ik erg van het weggaan. Hoewel ik altijd heb gezegd m’n eigen dingen te willen blijven doen in een relatie, vond hij dat steeds lastiger. Zijn sociale wereld was klein en hij had geen werk. Mijn werk was juist druk en m’n sociale leven groeide. We kozen er samen voor om op een bootje te gaan wonen, maar nu stond ik er toch echt alleen voor.  

Een op een-begeleiding  

‘Ik vind er niks aan’, zegt m’n cliënt. Ik bied hem een op een-begeleiding in de klas. Hij is zes jaar  en heeft gedragsproblemen. Het is aan mij om hem letterlijk bij de les te houden. Iets wat – naast  al die mandarijnen – nogal een beproeving kan zijn. 

‘Gewoon op je stoel blijven zitten en meedoen. Straks krijg je mandarijn’, zei ik, terwijl ik hem  terug naar zijn stoel begeleid. 

‘Ik vind het stom!’ Zei hij boos en stond weer op.  

‘Zitten!’ riep ik en ik wees naar zijn stoel. Even dacht ik er over na hem uit te leggen dat een  strandende relatie stommer is, maar ik laat het. De juf keek mijn kant uit, de jongen ging zitten.  Blijkbaar was ik duidelijk genoeg. 

Alleen verder, en nu?  

Het hoge woord was eruit: m’n vriend kwam niet meer terug en de relatie is voorbij. Na het een  paar dagen te laten zakken, ben ik dingen gaan uitzoeken en gaan delen dat ik alleen verderging. Een vriend heeft me geholpen de boot naar het centrum te varen. Daar kon hij aan het slot, betaalde ik per nacht en had ik alles bij de hand.

Eerst alles maar weer eens op de rit, dan nadenken over de toekomst. Zelfde principe als bij de mandarijnen: eerst tellen, dan opeten. Hoe  stom het ook is.

Lees ook: Wonen op een boot | Dit is Sem de Labri
Lees ook: Wonen op een boot | Zou je dat nou wel doen?!
Lees ook: Wonen op een boot | Ongewenst bezoek, beroerde nachten en tóch die vrijheid

Avatar foto

Sem de Labri

Mijn naam is Sem en ik ben 33 jaar oud. Drie maanden geleden maakte ik de keuze om mijn huis op te zeggen en te gaan leven op mijn boot. Samen met vriend en hond, op zo’n 12 vierkante meter. We leven in Nederland in een regio en varen van plek naar plek, vakanties gaan we verder en overwinteren doen we op een vaste plek in een jachthaven.

Ik ben gek van schrijven en doe dat dus ook graag aan boord. Zeker nu ik meer ruimte in mijn hoofd heb doordat ik minder financiële zorgen heb, een relaxter leven heb gekregen op het water (natuurlijk met ups en downs doordat veel dingen nieuw zijn) en ook minder hoef en ga werken. Mijn ultieme droom is om te leven van het schrijven en niet meer locatiegebonden te zijn, en dus met mijn boot, eventueel gecombineerd met camper, kunnen gaan en staan waar ik wil.

Foutje gezien? Vraag? Opmerking? Laat het ons weten in de reacties!

Geschreven door:

Avatar foto

Sem de Labri

GEZOCHT

REIS CHECKLIST

✔️ Deze reisverzekering dekt óók oranje gebieden.
✔️ Vergelijk en boek de goedkoopste vliegtickets.
✔️ Bespaar en boek alvast de leukste activiteiten.
✔️ Meerdere hotels? Boek dan met 20% Genius korting.
✔️ Bespaar en reserveer je vliegveld parkeerplaats.
✔️ Roadtrip? Vergelijk en boek een voordelige huurauto.
✔️ Reis voorbereiden? Scoor een praktische reisgids.
✔️ Backpack of koffer nodig? Aanbiedingen hier.
✔️ Kadootje? Ik geef 500 keer 10 euro weg!

Inhoudsopgave

Translate »
Copy link